Ik vind het heel belangrijk om de mooie momenten te benoemen maar ook om de lastige momenten onder ogen te zien.
Het hele verhaal is tenslotte het hele verhaal.
En vannacht was een stukje van de andere kant. Ook de kant die laat zien wat al de vreemde stoffen die je in je lichaam krijgt kunnen gaan doen.
Rond half twee vannacht werd ik wakker en ik voelde mij ontwaken uit een droom in een lichaam van een dikke vette koe. Hoe kom ik erop, maar ja kennelijk gaat je geest zo met je aan de haal dat ik mijzelf terug zag in het lichaam van een dikke vette koe met een heel rimpelig vel. Mijn huid voelde voor mij op dat moment ook echt zo aan, opgezwollen handen, benen, armen met een heel rimpelig vel.
Omdat ik nu een beetje vocht vasthoud kennelijk is inderdaad mijn gezicht wat dikker, heb ik dikkere handen en benen maar ja om nu te zeggen dat ik zo dik ben als een koe?
Maar het is heel raar te ervaren dat je geest daar dus zijn eigen gang in kan gaan en dat je dit helemaal niet onder controle hebt.
Ik besefte gelukkig wel dat wat ik voelde niet de waarheid kon zijn, maar desondanks voelde mijn huid echt als een dierlijk vel. Ik was niet in paniek of angstig omdat ik wel begreep dat dit iets tijdelijks moest zijn (?) maar ik had ook geen enkele controle over deze gevoelens.
Mijn gedachten sprongen op en neer van droom naar werkelijkheid, van onmacht om mijn geest te controleren naar ook berusting en verwachting dat ik weliswaar niet echt droomde of het een nachtmerrie was en ik het wel echt zo voelde, maar dat dit wel een soort droom zou moeten zijn, want dit kon nooit de echte waarheid zijn.
Kennelijk gaat je geest onder invloed van verschillende stoffen een eigen richting, daarbij zal de verwerking van wat er in deze periode allemaal op mij afkomt ook wel een rol spelen.
De gedachte die 's nachts overheerste was de sterke wil om terug te keren naar mijn "oude" leventje, waarin ik voor mijn gevoel een rol en plaats kon nemen in de zorg voor anderen, waarin ik niet degene ben waar voor gezorgd moet worden maar ik voor de anderen kon zorgen. Kennelijk zit dit zo diep in mij dat het voor mij nog steeds heel lastig is om die rol niet te kunnen vervullen.
Dat heel sterke gevoel van zo snel mogelijk weer terug willen keren naar het echte leven was wel heel lastig omdat ik natuurlijk nog wel een aantal maanden met vreemde stoffen in mijn lijf zal moeten rondlopen.
Na een paar uur zo wakker gelegen te hebben ben ik wel weer ingeslapen en werd ik natuurlijk weer wakker met een "glad" velletje.
Nu, de middag van de volgende dag besef ik gelukkig wel dat zo'n situatie als vannacht een tijdelijk gevoel is en als ik het nog een keer ervaar ik ervan uit kan gaan dat het een tijdelijk gevoel is waarin mijn geest even met mij aan de haal is geweest.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten