Na de afgelopen week een aantal nachten niet geslapen te hebben nu sinds twee nachten weer een paar uur achterelkaar kunnen slapen; wat een genot!
En dit is overdag ook direct merkbaar aan mijn energie, mijn hoofd is weer helderder, mijn lichaam minder moe, ik krijg weer zin om dingen te doen; wat heerlijk.
Chemo nummer 7; het schiet op maar ook weer niet. Natuurlijk kom ik steeds dichterbij de laatste chemo. Dat is helemaal waar en daar ben ik natuurlijk ook toch wel heel blij mee.
Op dit moment, nu de zwaarste week na chemo 7 er weer op zit kan ik dit weer denken, maar de afgelopen week was dat toch een gedachte waar ik geen enkele houvast aan had. Dat was gewoon uur na uur doorkomen, dag na dag was soms al lastig om te overzien; maar ja dat heb ik weer gehad.
Nog maar even niet denken aan nummer 8 en gewoon nu per dag doen waar ik zin in heb en wat mijn lichaam ook wil en kan.
Vandaag wordt het denk ik; lekker wasje draaien en buiten ophangen, beetje opruimen beneden in huis, kopje koffie drinken, wat te eten maken - nou ja wat te eten zoeken eigenlijk wat ik nog wel naar binnen kan krijgen want alles is nog zo ontzettend vies.
Vanmiddag wil ik even naar de kapper, kijken wat ik met mijn haar zal doen. Na de eerste vier kuren was mijn haar wel uitgevallen maar had ik nog wel een redelijke hoeveelheid haar op mijn hoofd.
De verwachting was eigenlijk dat tijdens de laatste kuren haaruitval minimaal zou zijn maar dat valt toch wel tegen.
De afgelopen week vond ik toch wel behoorlijk wat haren 's morgens op mijn kussen en is het zeker boven op mijn hoofd maar ook aan de zij- en achterkant behoorlijk dun aan het worden. Ik draag nu veel sjaaltjes, zit wel fijn, maar toch maar even overleggen en laten kijken of er misschien met een beetje bijknippen nog wat van te maken is. Of dan toch ook maar mijn haarwerk mee naar huis nemen? Nu heb ik het idee dat ik die toch niet zal gaan dragen, maar ja je weet nooit.
Maar zoals gezegd, nu eerst de was ophangen en kopje koffie in de tuin.
