Kleine briljantjes zijn voor mij momenten die ik koester als cadeautjes. Doordat mijn dagelijks ritme, de dingen die ik doe nu zo anders zijn dan dat ik gewend ben kom ik heel speciale momenten tegen die ik fijn vind om te "bewaren".
Gebeurtenissen waar ik nu tijd voor heb om bij stil te staan.
* Een dag bij mijn ouders met Bart om bij te kletsen, elkaar weer even te zien, computers in te stellen, genieten van een speciaal voor ons gehaald biefstukje.
* bos rozen van pap en mam
en ook
* speciale mensen in het ziekenhuis; een ouder echtpaar die met rollator en scootmobiel hun weg proberen te vinden; denken iets zeker te weten maar toch weer onzeker om zich heen kijken en die je dan op weg kunt helpen
* korte blik van verstandhouding met mensen in een wachtkamer.
* speciaal gesprekje met andere buur die net als ik veel blijkt te zien en dingen op eenzelfde manier ervaart
* Sophie even bij mij in het ziekenhuis tijdens de chemo, omdat zij er ook moet zijn; elkaar even zien
* skypen met Thijs die het aan mij overlaat of ik wil dat hij naar Eindhoven komt.
* kaartjes uit soms onverwachte hoeken of van heel trouwe kaartschrijvers
* Ludo die met Bart afspraken maakt over het verhuizen, tapijt kopen en leggen; ze regelen het en ik kan het daardoor laten gaan en zelf bepalen wanneer ik fit genoeg ben om ook mee te gaan
Er zijn nog zoveel meer momenten die ik hier niet allemaal noem maar die zo mooi zijn en mij rust geven in deze aparte film; want dat blijft het nog steeds.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten