De eerste dagen

Chemo is begonnen op dinsdag 6 januari en hoe gaan de eerste dagen daarna.
Onbekend is alles wat er op mij afkomt. Wat is wat; wat je voelt? ik had eigenlijk gedacht, gehoopt?, dat ik nu nog niet gelijk iets zou gaan voelen, maar ja je krijgt natuurlijk niet voor niets allerlei medicijnen mee.

Ik begin met het opvolgen van de belangrijkste aanwijzingen, veel drinken, regelmatig iets eten, medicijnen nemen en dat lukt ook best. 's Avonds hebben de mannen gekookt, het smaakt mij zelfs goed, kopjes thee met iets lekkers en zo kom ik de eerste avond best door. 's Nachts wel onrustig geslapen maar daar was ik al voor gewaarschuwd, en ook 's nachts blijven drinken en iets eten. Voel mij redelijk ontspannen.
Woensdag morgen ga ik door met dit ritme. Rare dag trouwens, Ludo is jarig, de eigenlijke trouwdag van zijn ouders; vele gemengde emoties van de afgelopen weken. 's Morgens nog even lekker naar buiten in het zonnetje een rondje gelopen; gaat eigenlijk best lekker.
In de loop van de middag krijgen de vreemde stoffen toch wel wat meer grip op mijn lichaam. Lijkt wel op zwangerschapsperikelen van de eerste drie maanden.

Donderdag
Wiebelig opstaan, eerst ontbijtje op bed dan ontbijtje beneden en toch maar naar de intake voor de fitness training die ik kan gaan volgen onder leiding van fysiotherapeuten in het ziekenhuis. De shuttle run die ik doe zal een soort basis uitgangspunt zijn om vooral mijn kracht op niveau te gaan houden met loop, fiets, roeitrainingen in allerlei vormen. Ik kan de trainingen gaan volgen op maandag en woensdag in een groepje van vrouwen met borstkanker. Ben benieuwd.
's Middags best druk gehad met visite en gesprek over de gang van zaken op school en met mijn werk. Was toch wel een beetje veel zo allemaal op deze dag en daar reageert mijn lichaam direct niet zo heel fijn op. Beter verdelen dus en gewoon accepteren en mij laten verwennen. En dat doen de mannen.

Vrijdag
Opstaan met een rood hoofd; gezonde kleur op mijn wangen - ja ook dat is dus de chemo. Vandaag lekker laten verwennen door mijn zus, zij doet de boodschappen, heeft een leuk vest voor mij meegenomen; ik geniet hiervan.
Heb er nog wel moeite mee alles wat mijn lichaam buiten mijn invloed om toch met mij doet te accepteren en gewoon zo te laten en de daarvoor beschikbare medicijnen ook te gebruiken. Nog genoeg te leren dus; ik doe mijn best, maar het blijft nog steeds een onwerkelijke situatie.