Oktober

En weer is het oktober.

Oktober 2015; ongelooflijk bijna dat er al weer een jaar voorbij is. Een ontzettend raar jaar.
Deze week is het precies een jaar geleden dat de huisarts belde met een vervelende mededeling over het resultaat van het reguliere borstonderzoek.

Een jaar als een film vaak, soms ook de harde werkelijkheid van een veranderd lichaam dat er nooit meer zo uit zal zien als een jaar geleden.

Een jaar ook met heel veel mooie een bijzondere momenten; een jaar waarin mijn kijk op dingen veranderd is.

Een jaar met iedere dag kanker; een jaar van dag voor dag en ding voor ding.

Ik vond het best een emotionele dag deze week - de herinnering aan het moment waarop letterlijk mijn leven echt anders werd. Heel de dag stroomden de tranen mij over de wangen, emoties die kennelijk ergens opgeslagen lagen en naar boven kwamen.
Niet dat ik mij nu zo heel erg verdrietig voelde maar wel heel erg geëmotioneerd en heel erg beseffend wat er allemaal op ons bordje heeft gelegen dit afgelopen jaar.
Dankbaar vooral ook voor de steun van Ludo en de jongens en zeker het besef hoe wij met elkaar mijn ziekteproces hebben doorlopen.

Nu is het nog even wachten en dan hoop ik ook dit jaar af te kunnen sluiten met de operatie die op 19 november zal plaatsvinden. De operatie zal misschien een afsluiting, afronding kunnen zijn van een periode waarin ik toch iedere dag met kanker bezig ben geweest; het begin van de verwerking en weer een beetje loslaten.