Actief de laatste weken vooral met één ding.
Na het reguliere borstonderzoek is eind oktober een tumor gevonden in mijn borst. Na verdere onderzoeken is de beslissing genomen dat mijn borst verwijderd zal worden en tegelijkertijd een reconstructie zal plaatsvinden. Na de schrik van de eerste twee weken is nu het wachten op de daadwerkelijke operatie.
tussendoor New YorkSchrik, ongeloof, angst wisselen elkaar af in de afgelopen weken.
Schrik omdat er zoveel "vals alarm" berichten waren van mensen in mijn omgeving en ik er dus vanuit ging dat dit bij mij ook wel het geval zou zijn.
Ongeloof vooral omdat dit ieder ander overkomt en natuurlijk niet mijzelf.
Ongeloof nog steeds trouwens, ook na bijna vier weken, omdat ik mij fit voel, ik niets aan mijn lichaam merk, alles lijkt over een ander te gaan.
Angst voor wat er komen gaat en wat je nog niet weet. Voor een controlfreak als ik ben, is dit heel lastig natuurlijk.
Voor mij is het heel belangrijk om de dingen die gebeuren te delen met anderen. Ik heb direct na de uitslag veel mensen laten weten wat er met mij aan de hand is. Ook op het werk heb ik direct een mail rondgestuurd en het verteld.
Ontzettend hartverwarmend zijn de reacties in de afgelopen tijd geweest. Van Ludo en de jongens, zo eigen en zo mooi. Ouders die bezorgd zijn, zus en schoonzus die maar willen "doen". De reacties van mijn "clubjes", kaartjes, telefoontjes, collega's die soms rennend soms aarzelend naar mij toe kwamen; voor mij zijn dit echte cadeautjes. Ook in de straat heb ik het diverse mensen verteld omdat we in ons kleine straatje toch een beetje een eigen dorp zijn. We spreken elkaar niet veel maar het is voor mij echt living apart together. Voor het straatfeest had ik deze kreet al gebruikt - vooruitziende blik?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten