27 november

Vandaag, woensdag 26 november iedereen op de hoogte gebracht van de volgende stap.

De tekst van het mailtje vind ik eigenlijk wel precies zoals ik het bedoel, dus daarom hier ook maar geplaatst.

Sinds vanmiddag weet ik dat de operatie van donderdag 27 november gelukkig door gaat. De eerste stap die ik kan zetten, raar maar ik ben er gewoon blij om. Woensdag middag inspuiten van de contrast vloeistof, donderdag ochtend melden en in de loop van de middag de operatie is nu de planning.

Vrijdag na controle weer naar huis; lekker met een dekentje op de bank denk ik de slaap inhalen van de laatste weken.

Het zijn gekke weken geweest hoor, zeker de laatste week. Ontzettende kiespijn, blijkt dat ik door het op elkaar bijten van mijn kaken en kiezen een zenuw heb beschadigd, dus gisteren en vandaag  een wortelkanaalbehandeling gehad, haha fijn, nou ja dan weet ik alvast wat pijn is. 

Nog steeds is alles heel onwerkelijk en nu weer net een film waar ik een rol in speel. Gek hoor dat de ervaring nu zo is; kennelijk toch een soort bescherming van jezelf misschien.

Allerlei theorieën kan ik er op los laten maar de werkelijkheid achterhaalt alles toch.

Maar in ieder geval ben ik niet somber, depressief of heel angstig en heb ik ontzettend veel steun van Ludo en de jongens. Maar ook van de reacties van jullie en andere mensen doen mij heel erg veel goed.

Ik ga het donderdag dus wel gewoon zien hoe het gaat en dan weer door naar de uitslag van de onderzoeken en eventuele dingen die er moeten gebeuren; dag voor dag merk ik werkt het beste, verder kan ik toch niets onthouden (lijkt wel die vergeetachtigheid van de zwangerschappen).

Ondertussen zit ik natuurlijk ook niet stil met fröbelen; mijn poncho (van een fleece deken) is af.